donderdag 25 september 2014

So Baggy, So Lovely!

 
Er is sinds kort een nieuwe webshop in town: So Baggy. Het is het “kindje” van Kel en Christopher, die dit project startten vanuit hun eigen voorliefde voor online shoppen. Als drukbezet koppel kopen zij al heel lang alles online: kledij, elektro, boeken, noem maar op. Portefeuilles en tassen kochten ze echter nog steeds in in store omdat ze daarvoor hun favoriete webstek nog niet gevonden hadden.
“Maar dan starten we die toch zelf?” dachten ze op een mooie dag. En zo geschiedde… Een goeie maand geleden zag So Baggy het levenslicht. De bedoeling is om te beginnen met een kleine maar fijne collectie aan handtassen en portefeuilles, om dan het gamma gaandeweg uit te breiden met allerlei soorten tassen zoals toilettassen, laptoptassen, sporttassen, reistassen,... Echt een webshop om in de gaten te houden hoor!
Ga zeker eens grasduinen in het mooie aanbod, je vindt zeker iets wat je leuk vindt! Ik zet mijn 4 favoriete items op een rijtje, want ik vind het héél moeilijk om te kiezen… Helpen jullie mij een handje?
 
Van links naar rechts, van boven naar onder:
1. De Briciole Blue, een grote superhandige bag-in-bag handtas in prachtig turquoise. Kostprijs: € 29.

2. De Eleganci Clutch, een zeer elegant en compact tasje in tijdloos camel, ideaal om mee te nemen naar een feestje. Kostprijs: € 54,95.
3. De LYDC satchel, een superschattig leren tasje met een vintage look. De satchel heeft een kort én een lang hengsel en 3 compartimenten binnenin. Ideaal voor iemand als ik die houdt van een gestructureerde, comfortabele handtas. Kostprijs: € 49,99.
4. De L&F Blue Bag is een praktische, grote tas die perfect is om mee te nemen naar het werk. Er is een speciaal binnenvak waar je je tablet of laptop kan opbergen. Stylish at work, I like! Kostprijs: € 45.99.
Welke tas vinden jullie de mooiste? Of moet ik ze maar meteen alle vier bestellen, dan heb ik eentje voor elke gelegenheid? J
Je kan So Baggy volgen op Facebook, Twitter en Instagram. Zeer handig om op de hoogte te blijven van nieuwigheden in de collectie en promo’s. Zo is er bijvoorbeeld gratis verzending nog tot het einde van deze week ter gelegenheid van de Dag van de Klant, als je de kortingscode “DAGVANDEKLANT” ingeeft. Op de webshop vind je ook een blog, waar ik af en toe te gast zal zijn met nieuwtjes uit the fab world of handbags. Een reden te meer dus om www.sobaggy.be in de gaten te houden!
Dus je weet het hé: tassen en portefeuilles, die shop je voortaan online!
Lots of love, Josie xo

Wedstrijd: Superprestige Cyclocross



Jubelt ende juicht, want dit weekend wordt het Belgische veldritseizoen afgetrapt. Het spreekt voor zich dat ik liever naar een van mijn favo series kijk, maar ik kan sport op tv ook best wel smaken. Vooral dan atletiek (die gespierde lichamen!), voetbal (WK’s en EK’s zijn de max), zwemmen (I just looooove die omgekeerde driehoeken) en de laatste kilometers van de grote wielerrondes (die spanning! die heroïek! die strakke billen!). Veldrijden, daar heb ik naar leren kijken door mijn wederhelft, een doorwinterd cyclocross-fanaat.

Ik herinner me nog de allereerste keer dat ik bij hem thuis kwam: toen zat/lag zijn hele gezin in de zetel gezellig naar de cross te kijken. Toen besefte ik: ik kan hier maar beter ook naar leren kijken als ik een beetje in de smaak wil vallen bij mijn toekomstige schoonfamilie… In het begin “keek” ik mee met een boek in de zetel, maar na verloop van tijd ben ik het leuk beginnen te vinden. Het afzien in de modder, de ambiance, de zatte bedoeningen en polonaises in de tenten naast het terrein (let’s face it: daarmee wordt cyclocross toch het vaakst geassocieerd): veldrijden is gewoon dikke fun!

Ik heb héél fijn nieuws voor alle fans van het veldrijden, want ik mag van KBC tickets weggeven voor alle Superprestige wedstrijden van het komende veldritseizoen. De volledige kalender vind je hier. De eerste 2 koersen vinden plaats op 2 november in Zonhoven en op 9 november in Ruddervoorde. Als je voor een van deze wedstrijden een ticket wil winnen (gratis toegang + een superleuke verrassing van KBC) dan moet je deelnemen aan de wedstrijd! Voor elke cross geef ik 5 tickets weg.

Wat moet je doen om te winnen? Wel, cyclocross staat voor mij gelijk aan poëzie, dat bewijzen Michel Wuyts en Josée De Cauwer keer op keer met hun lyrische commentaren. En Maarten Van Gramberen die in de studio verslag geeft, dat is pure poëzie voor mijn ogen… Ik hou enorm van poëzie, vooral de haiku kan ik heel erg smaken. Dit is een Japanse dichtvorm, geschreven in drie regels waarvan de eerste regel 5, de tweede regel 7 en de derde regel weer 5 lettergrepen telt. Bijvoorbeeld:

Veldrijden is cool
Ploeteren in de modder
Kijk naar die benen

Zoiets dus, maar jij kan vast en zeker beter! Schrijf je eigen haiku over de cross én word fan van mijn Facebookpagina. Mail je creatie naar josieslittlethings@gmail.com of post ze op mijn pagina of in de comments hieronder. Zet er ook zeker bij naar welke cross je graag wil gaan. De wedstrijd wordt afgesloten op vrijdag 10 oktober. De winnaars zullen getrokken worden door een onschuldige peuterhand en worden persoonlijk op de hoogte gebracht en krijgen hun ticket thuis opgestuurd.

Veel succes, en hou mijn blog verder in de gaten want ook voor alle andere Superprestige wedstrijden geef ik nog tickets weg!

Lots of love, Josie xo

dinsdag 23 september 2014

Series To Watch

Ik schreef al in mijn laatste Whatsup-post dat ik toen samen met mijn vriend naar de serie LES REVENANTS aan het kijken was. Deze Franse horrorserie (laat je niet misleiden door het woordje "horror", 't is geen serie waar Freddy Kruegers, Chuckies en consoorten hun opwachting maken) werd onlangs uitgezonden op vrijdagavond op Canvas. Wij hebben inmiddels seizoen 1 uitgekeken: supergoed en ongelofelijk spannend, maar met een zodanig open einde dat ik toch wel heel nieuwsgierig ben naar het tweede seizoen, dat in 2015 uitkomt. Kortom, een echte aanrader voor wie graag al eens aan het scherm gekluisterd zit voor een topserie!



Nu ik toch tips aan het geven ben, deel ik graag mijn 9 andere all-time-favorite series met jullie:

FRIENDS: de eerste Amerikaanse serie die ik ooit echt beginnen volgen ben op 12-jarige leeftijd. Ik denk dat ieder kind van de jaren 90 vrijwel elke episode en een aantal legendarische oneliners, vooral van Chandler Bing, uit het hoofd kent. Wij hebben de volledige box en kijken er nog vaak naar, met buikpijn van het lachen als gevolg. Wist je trouwens deze dingen al over Friends?

THE O.C.: op aanraden van een goede vriendin ben ik de serie beginnen volgen, lang nadat ze afgevoerd was van de buis. Ik was vanaf aflevering 1 volledig verslaafd. Ze speelt zich af in The Orange County, een rijke community in California, en laat dat nu net de Amerikaanse staat zijn waar ik mezelf ooit nog wel zie wonen - of waar ik tenminste nog vele vakanties wil doorbrengen. The O.C. is voor mij dus heerlijk wegdromen, meeleven met endless love triangles, regelmatig een potje bleiten en vooral veel lachen met de zalige jokes van funny guy Seth. Genieten!

DESPERATE HOUSEWIVES: voor mij een van de series met de allerbeste verhaallijnen, die mij nooit een seconde verveeld heeft. In elk van de hoofdpersonages herken ik wel iets van mezelf. Herkenbaar, spannend (elk seizoen is er een nieuwe bewoner in de straat die voor veel omwentelingen zorgt) en gewoon ook enorm grappig. Ja, ik zou in plaats van naar Torhout best ook wel naar Wisteria Lane kunnen verhuizen ;-)
 


GOSSIP GIRL: New York, fabulous fashion, sappige intriges, all about the rich & the famous en steengoeie soundtracks. Need I say more? XOXO!

MODERN FAMILY: deze serie werd onlangs voor de vijfde keer op rij bekroond met de Emmy Award voor beste comedy. Volledig terecht, want de hilarische avonturen van de nieuw samengestelde "modern family" Pritchett-Dunphy-Tucker zijn niet te versmaden. Plus een aflevering duurt maar 20 minuutjes, wat ideaal is na een drukke dag wanneer je ogen al een beetje zwaar beginnen te wegen...

SEX AND THE CITY: doe mij niet dood als je het niet eens bent, maar ik vind dat deze serie verplicht zou moeten zijn voor elke zichzelf respecterende jonge vrouw. Carrie, Samantha, Charlotte & Miranda: I learnt so much from you! En dan heb ik het zeker niet alleen over hun adembenemende outfits, maar vooral over onvoorwaardelijke vriendschap tussen vrouwen.
 


THE KILLING: superspannende misdaadseries, in Scandinavië kunnen ze er wat van. Denk maar aan Borgen en The Bridge (die net mijn selectie niet gehaald heeft, want kiezen is altijd verliezen). Het Deense tv-fenomeen The Killing, met Sara Lund en haar intussen legendarische gebreide trui, is een klepper van formaat. Vorig jaar kwam het derde en meteen ook laatste seizoen uit, jammer. The Killing is zo'n serie die je veel te laat in je bed doet kruipen omdat je wil blijven verder kijken (en een aflevering duurt al gauw een uur), en die je daarbovenop nog slapeloze nachten bezorgt omdat je zodanig bezig bent het mysterie te ontrafelen. I love it!

ORANGE IS THE NEW BLACK: een serie waar ik onlangs op aanraden van een aantal mensen naar beginnen kijken ben. "Jij gaat dat de max vinden," zeiden ze. Ik heb nog maar 2 afleveringen bekeken en de tipgevers hadden gelijk. De setting is totaal anders dan het idyllische Wisteria Lane of het poepsjieke New York uit mijn andere favo series: een grauwe vrouwengevangenis. De serie is schrijnend en grappig tegelijkertijd, en ik ben razend benieuwd wat er nog allemaal te gebeuren staat!
 


NEW GIRL: mijn liefde voor de prettig gestoorde Jess en haar 3 male roomies betuigde ik vorig jaar al in deze blogpost. Vandaag kijk ik nog steeds met veel plezier naar hun dramatische, grappige avonturen. Om nog maar te zwijgen van de superleuke outfits van Zooey Deschanel, hét boegbeeld van de hipster nerd generation.

Haalden de selectie net niet, maar zijn zeker ook het kijken waard: Girls, Grey's Anatomy (Mc Dreamy > Mc Steamy, definitely!), Army Wives, Glee, Blackadder, en van eigen bodem ook het legendarische Buiten De Zone (Moesjamarramarra!), Het Eiland ("Zeg dan toch nééééééééé Guido!") en zeer recent nog Eigen Kweek (tweede reeks op komst, wiehie!).

Wat zijn jullie all-time favorite series? Let me know!

Love, Josie xo

zondag 21 september 2014

Weleda Skin Food


Crèmekes en tubekes, ik heb er zodanig veel dat het mij te ver zou leiden om ze allemaal op te sommen. Maar ik heb sinds kort een nieuwe aanwinst die ik toch graag even wil voorstellen. Ik had al veel gelezen over de nieuwe Weleda Skin Food op allerlei beauty blogs, en dus moést ik die wel eens proberen!

De crème is niet nieuw: hij is al op de markt sinds 1926. Wél nieuw is de naam “Skin Food”. Daarvoor heette het goedje gewoon “Huidcrème”. De groene tube bevat een natuurlijke alles-in-één crème voor het hele lichaam. Weleda Skin Food voedt alle plekjes op je lichaam die ruw en droog zijn en is geschikt voor jong en oud. Van droge knieën en ellebogen, gesprongen lippen, schrale handen tot ruwe voeten en zelfs het gezicht: Skin Food is een rijke crème die diep in de huid doordringt en herstelt. Een ideaal product om overal en altijd bij de hand te hebben, zeker nu het koude najaar eraan komt! 

De ingrediënten zijn, zoals altijd bij Weleda, 100% puur natuur:
* driekleurig viooltje (kalmerend)
* calendula en kamille (verzachtend)
* zoete amandelolie (minder huidirritaties en reguleert het vochtgehalte)
* zonnebloemolie (versoepelt je huid)
* bijen- en wolwas (geven een mooie shine)
* etherische olie van sinaas en lavendel (héérlijk geurtje)


De crème bevat geen synthetische parfum- of kleurstoffen, conserveringsmiddelen of minerale oliën. Hij is smeuïg van textuur, maar trekt toch vrij snel in. Ik hou van de zachte en plantaardige geur, die niet overheersend is. Ik gebruik Weleda Skin Food nu vooral als handcrème, omdat ik het hele jaar door last heb van droge handen. Mijn handen blijven lekker lang gehydrateerd – de crème doet dus zeker wat de naam zegt. Ik zal dus ongetwijfeld ook de rest van mijn lichaam ermee laten kennismaken binnenkort.
Weleda Skin Food mag trouwens al een heel lijstje celebrity-fans oplijsten: Alexa Chung, Victoria Beckham, Brooke Shields, Helena Christensen,… Ik ben overduidelijk in goed gezelschap! :-)
Ik kocht mijn Skin Food-tube in de natuurwinkel en betaalde 5,49 € voor 30 ml. Je kan ook een tube van 75 ml kopen voor 9,99 €. Weleda vind je ook in veel supermarkten en drogisterijen, en je kan de producten online shoppen, bijvoorbeeld via Farmaline. Meer info kan je ook vinden op www.weleda.be.
Ik gebruik trouwens dezer dagen ook de Weleda body lotions citroen & rosa mosqueta. Deze hydrateren zeer goed, trekken snel in en hebben een zalige geur. Ook een ferme aanrader!

Conclusie: heel veel liefde voor Weleda! Jullie ook?
Lots of love, Josie xo

P.S. Nog een Weleda-tip trouwens, voor als je zwanger bent: deze olie. Ik gebruikte hem toen ik zwanger was, echt topspul!

donderdag 18 september 2014

Moving On


Dadelijk begin ik aan mijn allerlaatste nachtje slapen in Brugge. Morgenvroeg voor dag en dauw komt de verhuiswagen, en tegen de avond zal ons bed in ons nieuwe huis staan. Dat ik enorm uitkijk naar de verhuis hoef ik wellicht niet te zeggen. Sla er maar eens mijn Instagram op na en je zal overladen worden door hashtags als #ilovemynewhouse, #imsogonnaloveithere, #excited, #happy en nog zoveel meer gehashtag. Blijdschap en opwinding alom dus.

Toen ik deze avond thuiskwam na een dagje poetsen in ons nieuwe huis, was het appartement zeer leeg. Een groot deel van onze meubels is al weg of afgebroken; daardoor voelt dit hier nu niet meer als de "thuis" die het bijna 8 jaar lang geweest is. Want laat ons wel wezen, hoeveel zin ik ook heb om een nieuw hoofdstuk te starten in ons mooie nieuwe huis in Torhout, hier in Brugge heb ik ook fantastisch leuke momenten beleefd. In deze woonkamer bijvoorbeeld, waar ik ei zo na - het scheelde maar 5 minuutjes of zo - op 13 februari 2013 bevallen ben van mijn zoontje Emil...
 

In deze keuken heb ik eerlijk gezegd weinig culinaire hoogstandjes uit mijn hoed getoverd. Als ik in het nieuwe huis in mijn state-of-the-art keuken de kitchen princess sta te wezen (want zo hoort dat toch als je een mooie keuken hebt, niet?) dan zal ik misschien wel met een glimlach terugdenken aan ons groen "vintage" mini-keukentje waar we, als we er met ons 2 in stonden, gegarandeerd in elkaars weg liepen en dus tegen elkaar begonnen te zagen :-)


In deze slaapkamer heeft onze kleine gangster zijn nachten doorgebracht vanaf zijn tweede week thuis. Met heel veel succes, een occasionele onderbroken nacht door tandpijn/nachtmerries/peuterpuberstreken buiten beschouwing gelaten. Fingers crossed dat het slapen in zijn nieuwe paradijs even goed gaat, ik zal alleszins mijn best doen om zijn kamer even knus in te richten. Al is daar op deze foto niet veel meer van te zien...


Last but not least ga ik ons WC'tje missen. De roze tegels waren er al van bij het begin, de muurdecoratie hebben wij gaandeweg zelf ingevoerd. Ons toiletje was een van de meest knusse plekjes van ons appartement met een ruim aanbod aan tijdschriften, strips,... Ik vond het altijd opvallend hoe lang sommige (vooral mannelijke) bezoekers op toilet zaten, want niet toevallig lag er ook een hele hoop Ché's te blinken :-) Zo potsierlijk als dit ga ik het toilet in ons nieuwe huis niet maken, al zal ik wel zorgen voor voldoende lectuur voor alle bezoekers die over de vloer komen. Beloofd!
 

Ziezo, genoeg emo-gedoe! Morgen begin ik aan een nieuw hoofdstuk in mijn leven een 20-tal kilometer hiervandaan, en ik heb er enorm veel zin in! Het zal de komende dagen stil zijn hier op mijn blog want ik zal dozen aan het uitpakken zijn. But I'll be back sweeties!

Love, Josie xo

P.S. Voor wie trouwens mijn tips voor Brugge miste een tijdje geleden: je leest ze hier en hier!

woensdag 17 september 2014

Sweet Memorabilia

Morgen is het zover, lieve lezer: dan begint onze verhuis officieel. De voorbije weken stonden vooral in het teken van veel opruimen en inpakken. En ook: veel spullen tegenkomen uit een ver of minder ver verleden, waarvan ik het bestaan al min of meer was vergeten, en die mooie herinneringen naar boven brengen. Tijdens het inpakken heb ik al veel sweet memories-momenten gehad. Het zijn er te veel om allemaal op te noemen, dus ik zet er 5 op een rijtje...

CALIFORNIA HERE WE COME
In de zomer van 2006 maakten PJ en ik een onvergetelijke road trip in West-USA, door California, Arizona, Utah en Nevada. Het was één van onze twee allermooiste reizen - die andere is onze reis door The Canadian Rockies & Yellowstone het jaar erop, trouwens. We denken nog vaak aan aan onze USA trip terug. Ik wist niet dat de travel map nog ergens achteraan een kast lag te blinken. Het was dan ook een aangename verrassing om ze daar aan te treffen! Ooit wil ik terug, samen met PJ én Emil. Het zal nog niet voor de eerste jaren zijn, maar toch: California, we will come again! :-)


RUN BABY RUN
Borstnummers en medailles van loopevenementen terugvinden, nog zoiets leuks. De onderstaande verzameling (die zeker niet volledig is, veel borstnummers zijn aan de finish line blijven rondslingeren) aanschouwen geeft mij alleen maar meer goesting om te blijven lopen! Ik loop sowieso heel graag, maar aan zo'n event deelnemen is altijd iets heel speciaals, met een unieke sfeer van lopers-onder-elkaar. I love it!


YOU & ME TOGETHER
Onze schouw staat (enfin, "stond" moet ik zeggen want nu is hij leeg) vol met foto's. Af en toe kwam er een nieuwe bij, en dan werd die vakkundig voor een andere gezet. Zo komt het dus dat een mens tijdens het inpakken al eens stuit op een long-time-not-seen foto zoals deze van ons. Hij is genomen op een trouwfeest van vrienden, ik denk in 2011, en ik vind het een heel mooi plaatje. We staan er allebei, al zeg ik het zelf, knap op, al hadden we natuurlijk wel ons best gedaan om er goed uit te zien voor het feest. PJ en ik hebben massa's foto's van ons twee, maar dit is zeker een van m'n favorieten. Het was trouwens ook een supertoffe wedding party, dat maakt de herinnering des te mooier!



A LETTER FROM MY LOVE
Toen PJ en ik net een koppel waren en nog studeerden, werd er veel gependeld tussen West- en Oost-Vlaanderen. Onze eerste oudejaarsavond samen vierden we in zijn hometown, op een grote fuif in de plaatselijke sporthal. Those were the days. Om maximaal te kunnen shaken, had ik geen handtas bij me op de fuif. Ik had zelf geen broekzakken aangezien ik een jurkje droeg, en dus had ik mijn centjes en identiteitskaart aan PJ in bewaring gegeven. Toen ik de dag nadien huiswaarts keerde, zat mijn pasport natuurlijk nog in PJ's broekzak. We zaten toen in den blok, dus PJ had geen tijd om tot in Gent te komen. Daarom stuurde hij mijn pas op met de post, met een superlief begeleidend briefje. Ik heb blijkbaar die brief nooit weggesmeten maar ergens bewaard in een schuif. Ik was dat vergeten, tot vorige week dus... Het is een enorm lief en schattig briefje. De inhoud ga ik hier niet publiceren, maar ik werd er zowaar een beetje emotioneel van. Ik heb de enveloppe al veilig weggestopt om mee te nemen naar ons nieuwe huis!
 

MR E's FIRST LOCKS
Om af te sluiten nog eentje van iets minder lang geleden. Bij Emils eerste haarknipbeurt was mijn mama kapster van dienst, ik schat dat het kleine mormel toen een 9-tal maanden oud was. Net als vroeger bij haar eigen 3 kinderen, heeft mijn mama ook van haar (allereerste!) kleinkind het eerste geknipte haarlokje bewaard. Het is mijn bedoeling om deze lok ooit in Emil zijn album te plakken, maar voorlopig is dat album nog een project op het lijstje "still to do"... Tot het zover is, bewaar ik mijn baby's eerste licht krullende haartjes zorgvuldig in een envelopje. Hashtag waytoocute + hashtag timegoestoofast.
 

Zijn jullie tijdens een verhuis of grote kuis ook al zo'n sweet memorabilia tegengekomen?

Nog eventjes en er wordt hier niet meer geblogd vanuit Brugge, maar vanuit Torhout!

Lots of love,
Josie xo

dinsdag 16 september 2014

Little Things Update

Tijd voor nog eens een foto update! Het is al lang geleden (dit was de laatste keer) en ik heb al die tijd niet stilgezeten. De laatste weken lag de focus voornamelijk op onze verhuis. Maar er was ook nog tijd voor andere dingen, en het is uit die little things of life dat ik – dat weten jullie intussen – mijn klein geluk haal. Volgen jullie even met mij mee?

In de zomer zat ik een tijdje alleen op kantoor tijdens de vakantie van mijn collega’s. Ik profiteerde van de gelegenheid om mijn high heels af en toe in te wisselen voor flashy flipflops. Zo had ik toch nog een beetje vakantiegevoel op het werk!


Een paar uur een hemels wellnesscomplex afhuren met z’n twee en daar eindeloos genieten, weg van alle dagelijkse beslommeringen: meer moet dat niet zijn. Je leest er trouwens alles over hier.
 

Voor mijn 31ste verjaardag vorige maand ging ik superlekker eten met mijn vriend. Maar met de bloemetjes die ik kreeg van mijn kleine én mijn grote man was ik sowieso al heel blij!
 

Niks leuker dan een drukke dag met een overvolle to do-lijst te starten met een verkwikkende morning run!


Naar het werk rijden en intussen een bewonderende blik werpen op mijn brand new arm candy. Maakt het begin van de werkdag direct een pak aangenamer!


Ook het einde van een werkdag wordt op slag zo veel leuker als ik zie dat er vrijwel geen wolkje aan de lucht is… Want dat betekent dat ik nog tijd heb voor een zonnige avondwandeling met mijn zoon, iets waar wij na een werk/crèchedagje allebei veel deugd van hebben.
 

Onze koelkastdeur is een verzameling van allerlei briefjes, foto’s en andere prullaria. Soms kom ik zaken tegen waarvan ik eigenlijk was vergeten dat ze er hingen, zoals deze superlieve enveloppe waar mijn verjaardagskaart onlangs in zat.


De persoon die het concept speeltuin uitgevonden heeft, verdient wat mij betreft een Nobelprijs. Want speeltuin = instant happiness bij the little man, en dus ook bij zijn mama.
 

Ook de persoon die het springkasteel heeft uitgevonden, mag zijn prijs komen ophalen. Wat een held is me dat!
 

Op mijn bureau staan een paar Polabora fotootjes van mijn mannen. Intussen zijn ze al wat gedateerd, ik moet dringend eens nieuwkes bestellen! Die kleine fotootjes kunnen mij enorm oppeppen als het wat moeilijker gaat op het werk.
 

Onlangs had ik een paar dagen verlof om de verhuis voor te bereiden. Als ik niet moet werken, heb ik tijd om mijn zoon in de crèche te gaan afhalen met de fiets. Heerlijk vind ik dat: de heenrit is superrustig, en tijdens de terugrit heb ik mijn kleine rakker achterop die overal verwonderd naar kijkt.
 

Emil is doorgaans een zeer actieve peuter en zit niet graag stil - van wié zou hij dat hebben... De momentjes dat hij rustig op mijn schoot zit voor wat knuffeltijd zijn zeldzaam en koester ik dus enorm.
 

En laat ons er om in schoonheid te eindigen nog maar een mooie quote tegenaan smijten ook:
 

Lots of love,
Josie xo